Dag 1
Na een vermoeiende vlucht met 2 stops zijn we vannacht dan toch goed aangekomen in ons erg grote hotel. Qatar staat natuurlijk bekend om zijn luxe, maar om het van dichtbij mee te mogen maken is toch wel erg gaaf.
Na 5 uur slaap moesten we alweer aan het ontbijt zitten, want om 09:00 gingen we accrediteren. Altijd leuk als je een foto moet maken terwijl je ogen nog maar half open zijn!
Net terug van de eerste training. Er is hier zo ontzettend veel verkeer dat je eigenlijk alleen maar de hele tijd vast staat voor de stoplichten. Daarom doen we er minimaal 30min over om bij de hal te komen ipv 10-15.
Training ging boven verwachting goed. Na zo’n reis moet je altijd wel even bijkomen, maar het ging allemaal heel makkelijk en dat resulteerde in goeie verre stoten. Daarna nog even een klein beetje kracht gedaan en nu op naar het diner.
Dag 2
Door de wekker heen geslapen! Ongelofelijk.. Normaal gesproken slaap ik heel licht en word ik overal al wakker van (zelfs met oordoppen hoor ik alles nog prima), maar vanochtend lag ik in zo’n diepe slaap dat Adrienne me wakker moest schudden, letterlijk.
Gelukkig gaan de bussen hier om de 20min dus konden we een bus later naar de hal nemen om daar een kijkje te gaan nemen. En de hal is echt niet normaal groot! Een warming-up field groter dan een voetbalveld en dan nog de echte indoorbaan. Alles wat ik over Qatar gehoord heb is nu toch echt bevestigd.
Net weer een heerlijke lunch gehad. De groep is nu een tour door de stad aan het maken, maar daar had ik niet heel veel puf voor. Ik ga zometeen lekker op mijn gemak een filmpje kijken hier op mijn kamer en dan weer langzaam op weg naar het diner.
Vanavond een tijdje met Christian Cantwell en Scott Martin aan tafel gezeten en over van alles en nog wat gepraat. Wat een mooie kerels zijn dat. Altijd wel verhalen over hun vroegere wedstrijden etc. Erg leuk om allemaal te horen.
Nu is het weer tijd om naar bed te gaan. Tot morgen!
Dag 3
Zonder oordopjes geslapen en dus mooi op tijd wakker geworden vandaag. 9u de bus naar de baan genomen om daar mijn laatste trainingen af te werken. Allereerst wat kogels gestoten en daarna nog wat kracht gedaan. De generale repetitie kan ik afsluiten met een heel goed gevoel. Nu nog laten zien op de wedstrijd wat ik in me heb.
Net geluncht en nu weer lekker even terug op de kamer. Kwam nog een hele aardige man naar me toe om te vragen waar Adrienne was, want er moeten ook dopingcontroles uitgevoerd worden en dit keer was zij weer eens aan de beurt.
Wedstrijddag
05:15 ging mijn wekker. Gelukkig ben ik een ochtendmens en heb ik dus niet zoveel problemen om een keer wat vroeger op te staan dan normaal. 05:45 aan het ontbijt met uiteraard Gert, maar ook onze fysio Marc en hoofdcoach Peter waren er vroeg bij. Na een relaxed ontbijtje op naar de bus die ons, vroege vogels, naar de indoorhal zou brengen. Eenmaal aangekomen op het warming-up veld was er nog genoeg tijd om even echt wakker te kunnen worden.
08:30 moest ik uiterlijk in de call-room verschijnen. Na een redelijke warming-up ging ik dan met de grote dames mee naar de hal om daar nog een aantal stoten te kunnen maken voordat we echt begonnen aan de wedstrijd. Het liep niet vanzelf dus ik moest hard werken om mijn kop erbij te houden om toch nog goede stoten af te leveren.
Ik denk dat je wel kan zeggen dat het een indrukwekkende wedstrijd was. Ik had nog nooit tussen de senioren wereldtop gestaan en dat was zeker even wennen. Na de eerste poging finaal in de mist te zijn gegaan, en mijn tweede poging ook slecht was, moest ik toch echt in de derde poging gaan knallen. 17.57 kwam eruit en niet meer. Toch jammer als je eigenlijk in de vorm van je leven bent en het lukt allemaal niet. Het is voor mij een leermoment geweest en ik zal er waarschijnlijk nog een aantal krijgen. Het is leuk om bij de wereldtop te horen bij de junioren, maar senioren is toch echt een hele stap hoger. Natuurlijk blijf ik er alles aan doen om me te verbeteren in elk opzicht en dan sta ik hopelijk over een aantal jaar ook aan de top bij de senioren.
