Na anderhalf uur treinen en twee uur vliegen waren we geland in Budapest. Na een snelle busrit met sex and the city op de laptop en veel geschater kwamen we aan in ons hotel. Na een (erg goed) hapje eten in het hotel was het tijd voor de teammeeting. Hierna snel naar boven gegaan en vrijwel gelijk in bed gedoken. Zo’n reis hakt er altijd flink in, dus het was tijd voor een goede nachtrust om vervolgens vrijdag ochtend weer wakker te worden met een glimlach en goede zin.
Vrijdag middag had ik nog een kleine training gepland en dat verliep aardig goed. Ondertussen hadden we ook het stadium kunnen inspecteren en waren we tot de conclusie gekomen dat alles er erg goed uitzag, inclusief de ringen.
Voor je het weet is het alweer de eerste wedstrijddag. Mijn wedstrijd stond pas gepland op de 2e dag, maar wilde toch even naar de baan om voor twee uurtjes mijn teamgenoten aan te moedigen. Er waren up’s, maar toch ook een aantal down’s waardoor we de prognose de eerste dag niet helemaal waar konden maken. Jammer, maar de tweede dag zag er goed uit en als het goed is konden we wel aardig wat punten goed maken op de andere landen.
Zondag ochtend, na een heerlijk rustige nacht, weer fris en fruitig uit mijn bed gerold. Ik heb dit weekend erg veel geslapen wat resulteerde in een wat duffe Melissa. Na de lunch werden de energie drankjes open getrokken en was ik er helemaal klaar voor om een goeie prestatie, en nog even iets belangrijker dit weekend, de 12 punten binnen te slepen voor ons team.
Na een hele goede warming-up moest ik me haasten naar de callroom, want ik was een ietsiepietsie te laat. Gelukkig deden ze niet moeilijk en mocht ik gelijk plaats nemen en voor we het wisten konden we alweer naar de baan.
Eenmaal aangekomen bij de ring wisten we dat we maar twee instoten op het veld zouden krijgen en daarom had ik dus van te voren al wat ingestoten op het warming-up veld.
Het voelde allemaal prima. Ik was er klaar voor om de winst te pakken.
1e poging ging de kogel hard over mijn vinger. Had de poging toch maar geldig gehouden en dat resulteerde in een 17.19m. In de tweede rond was ik gebrand om de kogel een eind weg te beuken en dat lukte ook. Mijn heup kwam helaas niet helemaal goed door en daarom was de stoot wat vlak, maar hij was wel snoei hard naar voren en daar was de beste stoot voor die dag; 17.91m. Na een 17.71m en de laatste ongeldige poging zat het erop. Een mooie overwinning voor het team gepakt. Doel bereikt!
We werden weer van de baan af begeleid en ik botste nog tegen een doping formuliertje aan. Jawel, het was weer eens mijn beurt om in een potje te plassen. Gelukkig had ik mijn dopingcontrole vriendinnetje gevonden in de persoon van Eline Berings, de Belgische hordenloopster. Die ook niet gelijk kon plassen, dus hebben we gezellig even bijgekletst.
Een uurtje later kon ook ik weer gaan kijken naar mijn teamgenoten en vragen wat ze allemaal hadden gedaan in de tijd dat ik opgesloten zat bij de dopingcontrole. Het bleek wel aardig te gaan, maar weer up’s in combinatie met wat down’s.
Na een geweldige dag van mooi loop, sprint, spring en werp geweld zat het er alweer op. Met een half puntje achterstand op de Hongaren waren we zesde geworden. Natuurlijk hadden we op veel meer gehoopt, maar dit was helaas niet ons weekend. Wel leuk om te weten dat alle werpers naar behoren of zelfs daarboven hebben gepresteerd.
Na een goeie vlucht weer geland te zijn in Nederland zit ik nu weer in de trein terug naar huis. En kan ik terug kijken op weer een geweldig weekend met de ploeg.
Nu is het weer tijd voor een trainingsblokje. Even weer wat omvang er in en dan richting de volgende wedstrijd: Uden. Tot de volgende keer.
